പറയാൻ മറന്നു

പാതിമറഞ്ഞൊരു വാതിൽപഴുതിലൂടെൻ
അമ്മയെ ഞാൻ കണ്ടൂ
പാതിയടഞ്ഞൊരാ കണ്ണിൽ നിറഞ്ഞൊരു
കണ്ണീർകണം കണ്ടൂ
മുടിയിൽ കൈവിരൽ തുമ്പിനാൽ തഴുകിയ
വാത്സല്യ സ്നേഹം കണ്ടൂ
ചെറുവിരൽ എന്നും ചേർത്ത് പിടിച്ചെന്നെ
നോക്കിയ മിഴികൾ കണ്ടൂ
വേർത്തുവിശന്നുവലഞ്ഞോടി വന്നപ്പോൾ
അന്നം നൽകും അമ്മ
തല്ലാൻ തുനിഞ്ഞെന്‍റെ അച്ഛന്റെ കയ്യുകൾ
ഓടിയെത്തിയെൻ അമ്മ
ആയിരം വാക്കുകൾ നോവിച്ചെൻ നാവ്
സങ്കടം ഉള്ളിൽ കൊണ്ടു
എന്നുംമെന്നും എന്നെ വാരിപുണർനിടും
എൻ അമ്മയാണെൻ ലോകം
ഇന്നകലേക്കായ് എന്നെ വിട്ടകന്നെൻ ഉള്ളിൽ
അമ്മയെ ഞാൻ കണ്ടൂ.
__________________________________________
- നന്ദു നാരായണൻ

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

പൂർത്ഥികരിക്ക പെടാത്ത എന്റെ രണ്ടു കവിതകൾ

1:- " അംഗപരിമിതർ ചിത്തനിഷ്ഠകളാൽ തന്നാലാകത് ചെയുന്ന മാത്രയിൽ എന്തേ മനുജ ആകുന്നില്ല ആകത് ചെയ്യാൻ മടിക്കുന്നു സോദര." 2:- ( ഒരു റോഡ് മുറിച്ച് കടക്കാൻ നിങ്ങൾ സ്രെമിക്കുകയാണെന്ന് കരുതുക.എന്നിട്ട് ഇത് വായിക്കുക) " മറികടന്നീടാൻ കൊതികവേ ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കുന്നു കുതിപ്പുകൾ പലതും ഒന്നായി രണ്ടായി എണ്ണമറ്റതായ് ഓടിയെത്തുന്നു പായും പുലി കാഹളതരംഗങ്ങൾ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങവെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു കാലടികൾ."
Read more

എന്റെ പിറന്നാൾ സമ്മാനം

Image
" എന്തെടുക്കാ എന്റെ കുട്ടിയെ നീയ്‌. കോളേജിൽ നിന്ന് വന്നിട്ട് ഉടുപ്പ് പോലും മാറാതെ ന്താ നീ അവിടെ കാട്ടണെ ". അമ്മുമ്മ അകതൂന്ന് ചോയ്ക്കണ കേട്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. " മ്മടെ കല്യാണി കുട്ടിക്ക് ഇച്ചിരി പുല്ല് കൊടുക്കാ അമ്മുമ്മെ " എന്റെ മറുപടി കേട്ട് തെല്ലൊന്നു മുഖം ചുളിച്ചു എന്റെ സാവിത്രി അമ്മുമ്മ. ഇൗ പൈയ്യെ അപ്പൂപ്പൻ വാങ്ങിയ ദിവസാണത്രെ ഞാൻ ജനിച്ചത്. അതോണ്ട് എനിക്കും പേര് കിട്ടി കല്യാണി കുട്ടിയെന്ന്.പക്ഷേ അത് വിളി പേര് ആണട്ടോ. " ക്ഷേത്ര " എന്നാണ് എനിക്ക് പേരിട്ടത്. പക്ഷേ അമ്മുമ്മക്ക് ഞാൻ എന്നും കല്യാണി കുട്ടിയാ. ഞാനും ഇൗ പൈയ്യും ആണ് അമ്മുമ്മയുടെ എല്ലാം. അപ്പൂപ്പൻ അഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മരിച്ചു. ശ്വാസംമുട്ടൽ കലശലായി ഒരു മാസം കിടന്നു ആശുപത്രിയിൽ. നല്ല വലിയായിരുന്ന് ബീഡി. ഒരു ദിവസം അഞ്ച് കേട്ട് ബീഡി വരെ തീർക്കും അത്രേ. അമ്മുമ്മ പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ ജനിച്ചു കഴിഞ്ഞ് വലി കുറച്ചതാണെന്ന്. " ഇങ്ങോട്ട് വാ കുട്ടിയെ കുപ്പായം മാറ്റി ദാ ഇൗ ചായ കുടിക്കൂ. " ഇനിയും ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ച സാവിത്രി കുട്ടി പിണങ്ങും. അതോണ്ട് ഓടി ചെന്ന് ഡ്രസ്സ്...
Read more

എന്റെ കളികൂട്ട്‌കാരൻ

Image
ആറ് വയസ്സ് പ്രായമുള്ളപ്പോളാണ് എന്റെ അച്ഛൻ എനിക്കൊരു പുതിയ കളിക്കൂട്ട്‌കാരനെ കൊണ്ട് വന്നത്. ആദ്യമായ് ഒരു കൂട്ടുകാരനെ കിട്ടിയ സന്തോഷം കൊണ്ടാണോ അച്ഛൻ തന്ന സമ്മാനം ആയത് കൊണ്ടോ...എനിക്ക് എന്റെ പുതിയ കൂട്ടുകാരനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായി. എന്നെന്നും കൂടെ ഉണ്ടാകും എന്ന് അച്ഛൻ തന്ന ഉറപ്പ് എന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സിൽ അവനുള്ള സ്ഥാനം ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ വീട്ടുവളപ്പിൽ തന്നെ അവനുള്ള താമസ സൗകര്യം തയാറാക്കി. അവനുള്ള ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കൃത്യമായി അച്ഛൻ എനിക്ക് പറഞ്ഞ് തന്നു. മുറ തെറ്റാതെ ഞാൻ അത് നിർവഹിച്ചു. രാവിലെ ഉണർന്ന് പല്ല്തേച്ചയുടൻ ഓടുന്നത് അവന്റെ അരികിലേക്ക് അണ്. അവൻ കുളിച്ച് തീരും വരെ അവനോടൊപ്പം നിൽക്കും. ഞാൻ കുളിക്കാൻ പോകുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ അവനുള്ള ഭക്ഷണവും എത്തിച്ചിരിക്കും. ആദ്യമൊക്കെ കൗതുകമായിരുന്നു. പിന്നീട് ദിനചര്യയുടെ ഭാഗമായി. സ്കൂൾ വിട്ട് ഓടി വരുന്നത് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ആയിരിക്കും. പിന്നെ അവനുമായുള്ള കുസൃതികളും കളികളും ആണ്. സന്ധ്യക്ക് അമ്മയുടെ വഴക്ക് കേൾക്കുന്ന വരെ കളി തുടരും. പിന്നെ പോയി കുളിച്ച് നാമം ചൊല്ലും. കുറച്ച് നേരം പഠനം. വീണ്ടും മനസ്സ് പറഞ്ഞ് തുടങ്ങും അവന്റെ അടുത്...
Read more